Многу е важно да се види дали во земјата имало задоволителна инвестициска активност. Во однос на домашниот инвестициски напор, прикажан преку уделот на бруто инвестициите во основни средства во БДП, Македонија е генерално во линија со останатите земји од поранешна Југославија. Притоа уделот се движи најчесто помеѓу 20 и 25% од БДП. По значителниот пад на инвестициите во 1990-тите години домашната инвестициска активност во Македонија заздравува и се стабилизира во понатамошниот период. Прашањето кое што се поставува е зошто при релативно слична динамика на домашно инвестирање не е постигнато позначајно приближување кон Словенија и Хрватска? Чекор понатаму, ако проблемот не е во обемот на инвестициите дали е во нивниот квалитет и способност да создаваат повисока продуктивност?

За Македонија и странските директни инвестиции (СДИ) не биле преголем проблем. Успеала да ги привлече во обем кој генерално е во линија со другите набљудувани земји. Се издвојува Србија во последната деценија со повисоки и постабилни СДИ.
Логичното прашање што се наметнува е зошто македонсата економија има толку скромно остварување кај економскиот раст и конвергенцијата во услови кога нема некое драматично заостанување кај инвестициската активност, било домашна или странска?
Ова е извадок од анализата која што може да ја прочитате на следниот ЛИНК








