Помина еден месец откако на 1 јули 2026 година во Германија стапија во сила построги правила за лицата кои примаат основна социјална помош, со цел да се намалат оние кои зависат од државна помош.
Целта на реформата е корисниците да добијат работа што е можно поскоро, а во некои случаи Центарот за вработување сега може да бара и прифаќање на работа со полно работно време.
Германскиот парламент усвои измени на Законот за социјално осигурување (SGB II) на почетокот на март, а новите правила стапија во сила на 1 јули 2026 година.
Според новите правила, лицата кои примаат социјална помош мора да ги користат сите разумни опции за да ја намалат или целосно да престанат да зависат од државната помош.
Ова значи дека Центарот за вработување, доколку смета дека е оправдано, може да побара од корисникот да прифати работа со полно работно време.
Сепак, ова не значи дека сите корисници автоматски мора да работат 40 часа неделно. Секој случај се разгледува индивидуално, земајќи ја предвид здравствената состојба, семејните околности, можноста за грижа за деца и други лични околности.
Луѓето кои веќе работат со скратено работно време повеќе не се автоматски ослободени од барањето да се префрлат на работа со полно работно време.
Пред да донесе таква одлука, Центарот за вработување мора да ја процени безбедноста на новото вработување, времетраењето на договорот, времето за патување до работа и реалната финансиска корист за корисникот.
Законот предвидува неколку исклучоци каде што поединците не мора да прифатат вработување со полно работно време.
Како по правило, родител кој се грижи за дете под 14 месеци не е должен да прифати работа со полно работно време.
Откако детето ќе наполни 14 месеци, работата може да се бара само ако грижата за детето е всушност обезбедена.
Само законското право на место во градинка не е доволно. Доколку нема слободно место или работното време на градинката не се совпаѓа со работното време на родителите, ова може да биде оправдана причина за одбивање на вработување.
Лицата кои се грижат за член на семејството може да бидат ослободени од обврската за работа доколку потребната грижа не може да се организира на друг начин.
Времето за патување, исто така, игра важна улога. За работа што трае повеќе од шест часа на ден, вкупното патување до околу два и пол часа на ден се смета за прифатливо. Доколку патувањето би траело значително подолго или би претставувало дополнителен товар поради здравствени или семејни причини, Центарот за вработување мора да го земе ова предвид.
Корисниците кои одбиваат соодветна работа без основана причина или кои намерно го спречуваат своето вработување може да бидат казнети.
Како по правило, нивната основна парична компензација може да се намали за 30 проценти за три месеци.
Во исклучителни случаи, доколку корисникот свесно одбие одредена работа што би можел веднаш да ја прифати, можно е привремено да се откаже и основниот дел од социјалната помош, пренесува Курир.
Фото Економија и бизнис
