Египет започна еден од најголемите инфраструктурни проекти во својата историја. Вештачки канал долг околу 170 километри, кој многумина го нарекуваат „Нов Нил“, треба да донесе вода во западниот дел од земјата и да претвори илјадници квадратни километри пустина во обработливо земјиште. Сепак, експертите предупредуваат дека долгорочниот успех на проектот зависи од одржливоста на изворот на вода.
Проектот, официјално наречен Проект Нова Делта, вреди околу 15 милијарди долари, а неговата цел е да се зголеми земјоделското производство, да се зајакне безбедноста на снабдувањето со вода и храна и да се намали зависноста на земјата од увоз.
Не станува збор за нова река, туку за огромен систем на канали
Иако јавноста често ја нарекува „Нов Нил“, тоа не е нова природна река, туку за сложен систем од вештачки канали, пумпни станици и цевководи што испорачуваат вода до делови од западната египетска пустина.
Проектот го отвори египетскиот претседател Абдел Фатах ал-Сиси, а треба да наводнува околу 9.000 квадратни километри земјиште, што значително би го зголемило обработливото земјиште во Египет.
Еден од најголемите инженерски предизвици беше да се донесе вода до пустинските висорамнини.
Поради оваа причина, беа изградени 13 големи пумпни станици, кои постепено ја креваат водата речиси 100 метри надморска височина и ја насочуваат преку вештачки канал кон земјоделските површини.
За да се намалат загубите поради испарување на високи температури, дел од водата се транспортира преку големи подземни цевководи.
Клучна улога во проектот игра фабриката Ел-Хамам, која се смета за најголем уред за прочистување на вода во светот.
Неговиот капацитет е дури 7,5 милиони кубни метри вода дневно, а нејзина задача е да прочистува и подготвува вода за наводнување на нови земјоделски површини.
Спротивно на она што го сугерира името „Нов Нил“, поголемиот дел од водата не доаѓа од реката Нил.
Египет се потпира на два главни извори – прочистена вода од земјоделски системи за дренажа што се користи повторно и подземни резерви на вода од длабоки пустински водоносни слоеви.
Повторната употреба на водата се смета за еден од најголемите адути на проектот бидејќи овозможува максимално користење на постојните ресурси.
Сепак, вториот извор е тој што предизвикува најголема загриженост.
Дел од проектот зависи од таканаречените фосилни водоносни слоеви, т.е. подземни резерви на вода кои се формирани илјадници години и практично не се обновуваат.
Експертите предупредуваат дека нивната прекумерна употреба може да го загрози целиот проект на долг рок.
Египет е речиси целосно зависен од реката Нил, од која црпи околу 97 проценти од своите водни ресурси.
Во исто време, населението порасна од околу 60 милиони на повеќе од 120 милиони во последните неколку децении, што значително ја зголеми потребата за храна и вода, пренесува Н1.
Фото Економија и бизнис
