Со колку пари располага еден работник во Европа од бруто плата од 100.000 евра годишно, во голема мера зависи од тоа каде живее. Анализата на Euronews покажува дека земјите од Источна Европа имаат тенденција да нудат повисоки нето износи, додека во Западна и Северна Европа, придонесите кон државата се многу повисоки. Пресметките на даноците се сложени, но проценките покажуваат големи разлики, од речиси 87.000 евра нето во Бугарија до едвај 51.000 евра во Белгија.
Даночните оптоварувања значително варираат низ Европа, а нивото на приход е клучен фактор. Некои земји применуваат рамна даночна стапка, додека други користат прогресивни системи, што значи дека оние со повисоки приходи плаќаат поголем дел. Анализата е спроведена користејќи го примерот на само лице без деца со годишен бруто приход од 100.000 евра.
Додека бруто плата од 100.000 евра е многу висока во некои земји, таа е над просекот во поголемиот дел од Европа. Според податоците на ОЕЦД за 2025 година, Швајцарија е единствената европска земја каде што просечната плата за самец без деца ја надминува оваа сума, од 107.487 евра.
Во рамките на ЕУ, највисоката просечна плата е во Луксембург со 77.844 евра. Во 13 од 22-те земји-членки на ЕУ на листата, просечните плати се под 50.000 евра, а најниската е во Словачка со 19.590 евра.
Просечната годишна бруто плата во Хрватска минатата година изнесувала околу 24.192 евра, според Централниот завод за статистика.
Меѓу 31 анализирана европска земја (земји-членки на ЕУ плус Обединетото Кралство, Швајцарија, Норвешка и Турција), нето платата на 100.000 евра бруто плата се движи од 50.750 евра во Белгија до 86.930 евра во Бугарија.
Бугарија е единствената земја каде што нето платата надминува 85.000 евра. Следуваат Естонија со 74.400 евра, Чешка (72.800 евра), Малта (72.500 евра), Швајцарија (70.500 евра) и Кипар (70.300 евра). Во овие земји, на работниците им остануваат најмалку 70.000 евра.
Од петте најголеми европски економии, Обединетото Кралство задржува најголем дел од својата плата, речиси 70 проценти, или 69.900 евра. Шпанија (64.200 евра) и Франција (63.000 евра) се во средината, додека бенефициите се највисоки во Германија, каде што на работниците им остануваат 57.900 евра, и во Италија со 56.700 евра.
На дното на листата е Белгија, каде што остануваат само 50.750 евра за секои 100.000 евра бруто. По неа следат двете нордиски земји, Данска (51.500 евра) и Шведска (52.000 евра). Меѓу земјите со најнизок нето приход од оваа плата се Австрија (54.200 евра), Словенија (55.060 евра) и Грција (56.615 евра). Португалија (57.000 евра) и Романија (58.500 евра) се исто така под нето-лимитот од 60.000 евра.
Меѓу нордиските земји, Норвешка нуди највисока нето-плата (66.900 евра), значително повеќе од Финска (62.200 евра), а особено од Данска и Шведска.
Истокот нуди повеќе, Западот и Северот земаат повеќе
Општо земено, земјите од Источна Европа им дозволуваат на работниците да задржат поголем дел од нивната бруто-плата од 100.000 евра. Овие земји често имаат поедноставни системи за данок на доход, пониски горни маргинални стапки или ограничени придонеси за социјално осигурување.
Од друга страна, Западна и Северна Европа имаат тенденција да имаат пониски нето-плати на ова ниво на приход. Земји како Белгија, Данска, Германија, Австрија, Франција и Шведска имаат поголем товар поради прогресивното оданочување, придонесите за вработените и другите давачки.
Euronews Business ги процени нето износите врз основа на Извештајот за даночно оптоварување на OECD за 2026 година, податоците од националните бази на податоци на OECD, Светските даночни резимеа на PwC и други национални извори.
Користени се даночни стапки за 2025 година, а валутите различни од еврото се конвертирани според референтните девизни курсеви на Европската централна банка на 31 декември 2025 година. Потенцијалните дополнителни извори на приходи не се земени предвид, па затоа прикажаните износи се приближни проценки наменети за споредување на даночните оптоварувања низ европските земји.
Највисоките стапки на данок на доход за лицата со највисоки заработки значително варираат и ги следат регионалните модели. Нордиските и западноевропските земји генерално имаат највисоки маргинални стапки, обично помеѓу 45 и 60 проценти.
Централна и Источна Европа, вклучувајќи го и Балканот, генерално применуваат пониски стапки, пренесува Индекс.хр.
Фото Економија и бизнис
