Најавата на германската владејачка коалиција за преполовување на годишната квота за работни дозволи за работници од Западен Балкан на 25.000 од 2027 година предизвика незадоволство во германската индустрија и го покрена прашањето за иднината на работниците од регионот на европскиот пазар на трудот. Додека германските работодавци предупредуваат на можни последици за економијата, економскиот аналитичар Доминик Рашкај смета дека, на долг рок, оваа одлука би можела да претставува можност за земјите од Западен Балкан да задржат и вратат дел од работната сила што заминала во странство во претходните децении.
„Ова не е ништо што не го очекувавме. Го објавив овој развој на настаните кон крајот на 2024 година, бидејќи веќе имаше знаци за намалување на квотите. Во исто време, побарувачката за работници во градежниот сектор, исто така, се намали. Пазарот стагнира, а економската криза, чии последици се чувствуваат од пандемијата на коронавирусот и енергетските проблеми, остави свој белег врз европската економија“, објаснува Рашкај за Еуроњуз Србија.
Според неговото мислење, ограничувањето на бројот на работни дозволи не е само последица на економските трендови, туку може да се гледа и во контекст на внатрешно-политичките услови во Германија. Рашкај смета дека одлуката е делумно одговор на зајакнувањето на Алтернатива за Германија (AfD), која се залага за намалување на бројот на странски работници. Сепак, тој предупредува дека таквата политика може да ѝ наштети на германската економија повеќе отколку на земјите од кои доаѓаат работниците.
Во такви околности, прашањето е дали земјите од Западен Балкан би можеле да ги искористат ограничувањата за вработување во Германија за да го поттикнат враќањето на своите граѓани и да го ублажат недостигот на работна сила на домашниот пазар.
Рашкај верува дека можните позитивни ефекти не можат да се очекуваат веднаш, но дека во наредните години би можела да се отвори позначајна можност за враќање на работниците и нивните семејства. Како пример, тој ја наведува Хрватска, која веќе започна програми за враќање на емигрантите, вклучително и поддршка за започнување мали семејни фарми и бизниси.
„Го гледам ова како долгорочна можност за Западен Балкан, односно за областа на поранешна Југославија. Потребно е Србија, Босна и Херцеговина и Хрватска да создадат конкретни програми што ќе го поттикнат враќањето на квалитетни работници. Ова значи подобри плати, повеќе слободно време и услови што ќе им овозможат на луѓето да ја планираат својата иднина тука“, вели Рашкај.
Фото Економија и бизнис
